simonevans

Simon Evans

  • simonevans790

Simon Evans

‘Hij is een rat’, ‘van de ratten besnuffeld’, ‘zo arm als een kerkrat’. Het moge duidelijk zijn, de rat staat niet op een voetstuk bij ons mensen. En dat terwijl de rat als proefdier voor het testen van medicijnen in het laboratorium een goede menselijke stand-in is. In Companion koppelt Simon Evans korte teksten aan delen van het lijf van de rat. Door in de teksten te refereren aan menselijke eigen- schappen ervaren we hem als gelijkwaardig wezen.

adam150

Adam Zaretsky

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

Adam Zaretsky

Genetisch gemodificeerde zebravisembryo´s die zijn geïnjecteerd met GMO algen spelen de hoofdrol in het Errorarium van biokunstenaar Adam Zaretsky. Organismen die weleens het antwoord kunnen zijn op ons toekomstige energieprobleem. Neem de zebravissen: als zij een symbiose aangaan met de ingebrachte algen kunnen ze leven van de suikers die vrijkomen uit fotosynthese. In Ja Natuurlijk kunnen we alvast wennen aan deze nieuwe wezens en contact met ze kunnen maken door aan licht- en geluidsknoppen te draaien. Dat is de bedoeling althans.

Al bijna een jaar geleden zijn wij het traject gestart om de benodigde vergunningen aan te vragen om daadwerkelijk genetisch gemodificeerde organismen in de tentoonstelling te kunnen opnemen. Op dit moment wachten we nog steeds op een officiële reactie, terwijl de termijn van 180 dagen ruimschoots is overschreden. Minister van Economische Zaken, ondersteund door bureau Veiligheid en Risico´s en het Bureau GGO durven zich niet te wagen aan een uitspraak. Gemiste kans of op de valreep nog een interessant debat? Ja Natuurlijk doen wij mee…

Hieronder vindt u verschillende documenten en filmpjes met meer informatie

Letter to the ministry
Twelve page extensive arguments to the public

Adam Zaretsky bij het Superplant Symposium
Errorarium bij Ja Natuurlijk

antti150

Antti Laitinen

  • antti790

Antti Laitinen

‘Look for the simple bare neces- sities.’ Deze zin is heden ten dage uiterst actueel. Iedereen lijkt weer ‘terug te willen naar de basis’ en waar is die beter te vinden dan in ‘de ongerepte natuur’. In zijn eigen Bare Necessities neemt de Finse Antti Laitinen de proef op de som. Zonder voorzieningen trekt hij de ongerepte natuur in. Op onhandige wijze probeert hij mieren te pakken te krijgen om op te eten, vissen te vangen met een zelf gefabri- ceerde speer, vuur te maken met twee stokjes en te slapen op een bed dat hij uit mos heeft gemaakt. Laitinen stelt duidelijk de nodige vraagtekens achter het roman- tische ideaal terug te keren naar de natuur.

durhan150

Jimmie Durham

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

Jimmie Durham

Zijn het archeologische vondsten of is het gewoon de inhoud van een rommellaatje? Bij Jimmie Durham weet je het maar nooit. Wie zijn werk kent, weet dat de ‘dingen’ die hij aan ons presen- teert, associaties opwekken met het één, maar in tweede instantie het ander blijken te zijn. Dit ‘uitge- stelde oordeel’ stimuleert ons net even beter of anders te kijken. Door zijn werkwijze verlost Durham de dingen van hun gangbare functie, maar weet hij daartoe ontvankelijke bezoekers ook te bevrijden van hun vooringenomenheid.

ursula150

Ursula Biemann

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

Ursula Biemann

Het Nijlwater bepaalt in Egypte waar geleefd kan worden en waar niet. Het verjaagt gezinnen die aan de oevers wonen, maar maakt de grond ook vruchtbaar. De Nijloever is dus zowel een aantrekkelijke als lastige plek om te bewonen. De Zwitserse Ursula Biemann brengt in de installatie Egyptian Chemistry in beeld hoe de natuurlijke en technologische omstandigheden alle aspecten van het leven van de bevolking beïnvloeden. De video’s vertellen het verhaal van lokale boeren, ingenieurs en milieuacti- visten, terwijl aan de watermon- sters de plaatselijke vervuiling van de rivier kan worden afgelezen. In Egypte blijken cultuur en natuur al sinds jaar en dag twee kanten van dezelfde medaille.

hansscholten150

Hans Scholten

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

Hans Scholten

Als we naar de foto’s van Hans Scholten kijken, valt direct op hoeveel snelgroeiende metropolen lijken op natuurlijke wildgroei. Scholten legt uitdijende woonwijken vast waar chaos en anarchie lijken te ontstaan, doordat elke vorm van geordende stadsplanning ontbreekt. In sommige steden is de bouw door het ongecontroleerde tempo zo slecht van kwaliteit dat het verval direct inzet. In andere steden vinden de bewoners een manier om de gebouwen naar hun eigen hand te zetten. Moeten we plannen maken om de snelgroeiende wereldbevolking in banen te leiden? Zijn we daartoe in staat

lucinda150

Lucinda Devlin

  • lucinda790

Lucinda Devlin

QUONSET, MONTANA, 2009, TURBINE ENTRANCE, EARL PARK, INDIANA, 2009 & WIND TURBINE / SOYBEANS, EARL PARK, INDIANA, 2008*

Droom jij wel eens van een romantisch bestaan op de boerderij? In de fotoserie Field Culture van Lucinda Devlin zien we hoe het leven van moderne boeren er echt uitziet. Een wereld van hightech machines, windmolens, genetica en biologische bestrijdingsmiddelen doemt op. Het ideaalbeeld van het boerenbuitenleven blijkt allang ingehaald door de tijd en vervangen door een goedgeoliede agrarische machinerie.

uit de serie Field Culture, courtesy Galerie m Bochum, Duitsland/Germany, 2009

matthijs150

Matthijs de Bruijne

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

Matthijs de Bruijne

Matthijs de Bruijne begreep niet direct waarom de armoede in de Noord-Argentijnse streek Tucumàn sinds de hervormingen in 1966 zo enorm is toegenomen. Hij reisde af naar het gebied en ontdekte dat zelfstandige suikerrietboeren door de opkomst van zogenaamde cash crops (zoals genetisch gemodi- ficeerde soja) loondienstslaven waren geworden van multinationals. Het opzetten van een gaarkeuken, een initiatief van de lokale bevolking, bood soelaas. De Bruijne documenteerde deze hoopvolle ontwikkeling in 2003. Onlangs keerde de kunstenaar terug. De omstandigheden bleken – opnieuw door ingrijpen van buitenaf – nog schrijnender te zijn geworden. De installatie ‘Tucumàn Normalizada’ is het resultaat.

aquilizan150

Aquilizan

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

Aquilizan

Het Philippijnse kunstenaarsduo Maria Isabel Gaudinez en Alfredo Juan Aquilizan woont en werktin Brisbane, Australië. De verhuizing naar een ander land heeft een grote impact en dit is terug te vinden in hun werk. De projecten gaan vooral over het vinden en definiëren van identiteit, omgaan met een gevoel van ‘out of place’ zijn, jezelf vinden op een nieuwe plek en gestapelde herinneringen. Persoonlijke verhalen altijd uitgangspunt voor de Aquilizans en vanuit die insteek werken ze vaak samen met anderen. Alfredo Aquilizan: it’s good to have non-artists create things. If you get them involved not just as a passive observer but as an active participant, then that’s the best way to get interested in art. We make art-making as fun as possible!

Het AFVALHELDEN (Articles of Faith) project voor Ja Natuurlijk begint klein en dichtbij. Iedere deelnemer maakt op basis van een persoonlijk verhaal een totem van restmaterialen uit het dagelijks leven. Vervolgens worden al deze Afvalhelden de ingrediënten van een enorm Gesammtkunstwerk! Naast plezier is er ook een boodschap: maak een Afvalheld en bescherm de  natuur tegen  ontbossing, het uitsterven van dieren,  klimaatverandering  en andere ernstige bedreigingen. Hoe? Kijk hier. Voor lagere scholen en groepen is er de Afvalheldenworkshop

starling150

Simon Starling

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

Simon Starling

Wist je dat rododendrons in Schotland politiek gevoelige plantjes zijn? De Schotse overheid vindt het van belang dat er verschil- lende ‘pure zones’ zijn, waar alleen originele Schotse plantensoorten mogen groeien. Hoewel al in 1763 geïntroduceerd, is de rododendron van origine Spaans en wordt ‘dus’ verwijderd. Kunstenaar Simon Starling geeft de plant op zijn Island for Weeds een vrijplaats en lijkt zich daarmee hardop af te vragen wanneer je je eigenlijk ‘Schots’ kunt noemen.

phykida150

Phylida Barlow

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

Phylida Barlow

Balkons wekken vaak associaties op met vrijheid. Het is zonnig, je bent uitgerust, hebt je beste kleding aan en tuurt over de zee. Op de afbrokkelende ‘balkons’ van Barlow is het echter alsof je te lang hebt staan dromen daarboven. Niet in staat om naar beneden te komen, terwijl de fundamenten onder je voeten worden weggeslagen. Een metafoor voor de mens wiens illusie van onafhankelijkheid wreed wordt verstoord nu alle bronnen uitgeput raken? Of juist voor de afstande- lijkheid waarmee we dit alles bezien, alsof het niets met ons van doen heeft?

luukwilmering150

Luuk Wilmering

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

Luuk Wilmering

In Luuk Wilmerings serie Lost, Brids Needs Shelter (Scientist) is de wetenschapper letterlijk de weg kwijt. Het werk bestaat een soort archiefkaarten met foto’s van vogels. De kaarten zijn alleen niet ingevuld. Even vraag je je af of je met nieuw ontdekte soorten te maken hebt waarvan de categorisering nog niet heeft plaatsgevonden. Maar als je beter kijkt, zie je dat het gaat om al uitgestorven soorten. ’t Is te laat om ze nog goed in kaart te kunnen brengen.

persijn150

Persijn Broersen and Margit Lukács

  • persijn7901

Persijn Broersen Margit Lukács

Geef toe: als jij je het paradijs voorstelt, zie je een prachtige
tuin met weelderige bloemen en wat rondhuppelende konijntjes
her en der. In Mastering Bambi (2010) herinnert het Nederlandse kunstenaarsduo Persijn Broersen & Margit Lukács ons eraan dat dit beeld slechts een fata morgana
is. In deze video zijn de schattige personages uit de oorspronkelijke Bambi-film weggehaald en lijken de landschapsbeelden als in een eindeloze kijkdoos achter elkaar gezet. Hoewel de kunstenaars een geënsceneerde wereld laten zien, voelt de dreiging die deze oproept levensecht.

dion150

Mark Dion

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

Mark Dion

Voor zijn Wilderness Units plaatste Mark Dion bizons, planten en, zoals hier, een wolf op trailers. Het heeft iets vreemds, maar het is de manier waarop wilde dieren in honderden, zo niet duizenden natuurhistorische musea ter wereld worden tentoongesteld. Blijkbaar moet de natuur bewerkt (of zelfs gedood) worden voordat we haar kunnen waarnemen. En dat wendbare karretje, zou dat niet staan voor het feit dat wij ‘de natuur’ graag wegzetten als object onder voorwaarden die ons op dat moment goed uitkomen? Puur om haar de baas te kunnen blijven?

fend150

Peter Fend

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

Peter Fend

“Een mix van conceptuele kunst, activisme en ondernemerschap, waarbij kunst wordt ingezet om milieuproblemen op te lossen.” Met deze mondvol omschreef de New York Times Peter Fends werk. In Biojetfuel Holland stelt deze Amerikaanse kunstenaar Nederland voor als het eerste land dat zijn grootste luchthaven op duurzame energie laat functi- oneren. Het benodigde biogas zou dan gewonnen worden uit de overtollige waterplanten en algen in de Hollandse rivieren, kanalen en grachten. Over denken in mogelijk- heden gesproken …

roy150

Roy Villevoye

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

Roy Villevoye

Via nieuwsbeelden op tv en in de krant dringt de dood de huiskamer zo vaak binnen, dat we ons ervoor lijken te hebben afgesloten. Roy Villevoye weet ons met de twee ontzielde lichamen in The Clearing desondanks bij de lurven te grijpen. De kunstenaar stond samen met zijn vriend uit de Asmat, Nieuw- Guinea, model voor deze realis- tische sculptuur. Is hier sprake van een uit de hand gelopen racistisch conflict? Of zijn beiden van buitenaf aangevallen? Een kracht die persoonlijke en culturele verschillen overstijgt?

Egied150

Egied Simons

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

Egied Simons

Dankzij Egied Simons is het zien van microscopisch kleine insecten- eitjes of kloppende embryohartjes van slakken niet meer voorbe- houden aan biologen. Hij brengt het kleine leven dat aanwezig is in vijvers, tussen stoeptegels, op muren en in de lucht dichtbij. “Zo wordt het kleine tastbaar, en daarmee krijgt het toch opeens een gevoelswaarde”, aldus Simons zelf.

Francis Alys 150px

Francis Alÿs

  • Francis Alys 790px

Francis Alÿs

Het fascinerende aspect van de tornado is dat het in het oog ervan windstil is. De Belgisch-Mexicaanse Francis Alÿs stelde zich voor het project Tornado tien jaar lang op als een ware tornado chaser. Ondanks herhaalde waarschuwingen, nam hij de risico’s voor lief. Talloze keren liet hij zich verzwelgen door dit natuurverschijnsel. De tornado als metafoor voor de Mexicaanse politieke situatie? Voor het leven zelf? Het lijkt er voor Alÿs niet toe te doen. Het is vooral het evenwicht van aan elkaar tegenstrijdige krachten dat Alÿs intrigeert in dit natuurverschijnsel.

Matt Mullican 150px

Matt Mullican

  • Matt Mullican 790px

Matt Mullican

Matt Mullican werkt sinds de jaren tachtig bijna obsessief aan een systeem van pictogrammen en kleurcodes, die samen de kosmos moeten verbeelden. Untitled (Elements) is een letterlijke verbeelding van deze enorme ambitie. Groen verhoudt zich in Mullicans systeem namelijk tot de elementen aarde, water, lucht en vuur, maar ook tot de hel en de dood. De kleur zwart verhoudt zich onder andere tot ‘de taal’ als repre- sentatief middel. Mullicans werk staat niet op zichzelf, maar in een lange traditie van kunstenaars en wetenschappers die het heelal in kaart proberen te brengen.

Ursula Biemann 150px

Ursula Biemann

  • Ursula Biemann 790px

Ursula Biemann

Het Nijlwater bepaalt in Egypte waar geleefd kan worden en waar niet. Het verjaagt gezinnen die aan de oevers wonen, maar maakt de grond ook vruchtbaar. De Nijloever is dus zowel een aantrekkelijke als lastige plek om te bewonen. De Zwitserse Ursula Biemann brengt in de installatie Egyptian Chemistry in beeld hoe de natuurlijke en technologische omstandigheden alle aspecten van het leven van de bevolking beïnvloeden. De video’s vertellen het verhaal van lokale boeren, ingenieurs en milieuacti- visten, terwijl aan de watermon- sters de plaatselijke vervuiling van de rivier kan worden afgelezen. In Egypte blijken cultuur en natuur al sinds jaar en dag twee kanten van dezelfde medaille.

Pierre huyghe 150px

Pierre Huyghe

  • Pierre huyghe 790px

Pierre Huyghe

Het aquarium in Pierre Huyghes Zoodram 4 is eigenlijk een theater met de heremietkreeft als hoofd- rolspeler. Hoewel het decor met planten, insecten, de kreeft en het Japanse masker zorgvuldig door de kunstenaar zijn uitgekozen, laat hij verder ‘de natuur op haar beloop’. Hierdoor ontstaan allerlei onver- wachte vormen van samenwerking. In Zoodram 4 is bijvoorbeeld te zien hoe de kreeft het masker als zijn nieuwe huis gebruikt.

Olivier Darné 150px

Olivier Darné

  • Olivier Darné 790px

Olivier Darné

Geen jam op brood, geen koffie bij het ontbijt en geen orchideeën voor het raam, dat zijn slechts enkele van de gevolgen als we nu geen actie ondernemen om de honingbij van uitsterven te redden. Wist je dat wel dertig procent van wat we eten afhankelijk is van bestuiving? De Honing Bank in opdracht van Stroom Den Haag biedt iedereen de kans om iets tastbaars te doen door te investeren. Ja Natuurlijk gaf het goede voorbeeld en werd aandeelhouder. In mei zal Darné’s Stadsbestuiver in het centrum van Den Haag worden geplaatst; bijenkorven die met het geld van de aandeelhouders zijn aangekocht en die de bijenpopulatie aanzienlijk zullen aansterken.

Olafur Eliasson 150px

Olafur Eliasson

  • Olafur Eliasson 790px

Olafur Eliasson

Het kan bijna niet anders of het opgroeien in het grillige IJsland heeft de Deen Olafur Eliasson gevoeliger gemaakt voor de veranderlijkheid van het leven. De schoonheid van de instal- latie Introvert Sun doet in eerste instantie mijmeren over de zon als levensbron. Maar waarom dan die titel ‘Introvert’ Sun? Eliasson drukt ons met de neus op de feiten. Dit machtige hemellichaam wordt steeds warmer en zal in de verre toekomst imploderen. Dat wat sinds mensenheugenis de kiem is van het bestaan, zal ook de oorzaak zijn van de volledige vernietiging ervan.

Tinkebell 150px

Tinkebell

  • Tinkebell 790px

Tinkebell

ON AMY TAXIDERMY … FROM A TRUE FAN

De Amerikaanse Amy begon op dertienjarige leeftijd met het opzetten van dode dieren die ze langs de weg vond en op eBay verkocht. De stap om zelf op eekhoorns en later ook buidelratten, vossen en herten te gaan jagen was vervolgens snel gemaakt. Tinkebell volgt al tien jaar het wel en wee van Amy. Als een ware fan koopt Tinkebell ieder jaar een dier. Haar fascinatie resulteerde in een boek en installatie die ons eraan herinnert hoe we allemaal betrokken zijn bij het doden van dieren. Al is het maar door het eten van vlees en het dragen van leer.

Erik Kessel 150px

Erik Kessels

  • Stichting Niet Normaal en Gemeentemuseum Den Haag presenteren: Ja Natuurlijk, Hoe kunst de wereld redt.

Erik Kessels

Erik Kessels zet humor en omkering in om de aard van relaties tussen mens en dier aan het licht te brengen. Hij combineert gevonden foto’s met elkaar en speelt met conventies en kijkgewoontes. In almost every picture nummer 10 is een speenvarken het onderwerp. Het biggetje dat in het restaurant wordt gepresenteerd dient niet als voedsel, maar wordt juist op een voetstuk geplaatst. De gastheer houdt varkens en ze hebben bij hem thuis een geweldig leven voordat ze op hun oude dag worden geslacht en opgegeten.

raul ortega Ayala 150px

Raul Ortega Ayala

  • raul ortega Ayala 790px

Raul Ortega Ayala

Vertel de Mexicaanse Raul Ortega Ayala niets over voedselpolitiek. Al jaren pluist hij als een ware antropoloog uit wat er allemaal speelt rondom deze dagelijkse behoefte. Babel Fat Tower is één van zijn meer poëtische onder- zoeksresultaten. Deze toren is een driedimensionale replica gemaakt van dierenvet, gebaseerd op Pieter Breughels bekende schilderij De toren van Babel uit 1565. De warmte van de lampen zorgt ervoor dat de toren gedurende de tentoon- stelling langzaam wegsmelt. De Bijbelse symboliek van vooruitgang en verval: Babel Fat Tower raakt een gevoelige snaar in de context van de wereldwijde voedselpolitiek.

Ton Matton 150px

Ton Matton

  • Ton Matton 790px

Ton Matton

Als je kamerplanten thuis verpieteren, kun je ze in het Plants Liberation Forest van urban designer Ton Matton eindelijk de omgeving bieden die ze verdienen. Warmtelampen, ventilatoren en een ‘intraveneus’ watersysteem vormen een waar kuuroord voor planten. Het bevrijdingswoud biedt niet alleen de kamerplant een ontsnappingsroute. Als je door het kamerplantenwoud loopt en afstand doet van alle luxeartikelen die je bij je draagt, kun je in Mattons ‘Kamer van de Utopie’ even los komen van het leven van alledag.

Schwarz Elffers 150px

Michiel Schwarz Joost Elffers

  • Schwarz Elffers 790px

Michiel Schwarz Joost Elffers

‘Less is more’ zeiden de modernistern. ‘Do more with less’, zeggen de sustainisten. Michiel Schwarz en Joost Elffers kondigen in hun manifest ‘Sustainism is the New Modernism’ een nieuw tijdperk aan. Zij zien een wereld waarin we nog meer digitale mogelijkheden vinden, meer met elkaar verbonden zullen zijn, maar ons tegelijkertijd meer richten op het lokale. Het manifest gaat vergezeld van een reeks eigen symbolen waarvan we er drie op de gevel van het GEM zien.

 

the nature of Sustainism – three symbols,  courtesy van de kunstenaars, 2013

Maartje Korstanje 150px

Maartje Korstanje

  • Maartje Korstanje 790px

Maartje Korstanje

‘Stronken hout bedekt met iets slijmerigs’ is een beschrijving die nog het meest in de buurt komt als je de sculpturen van Maartje Korstanje in woorden probeert te vangen. Deze ‘natuurlijke’ uitstraling bereikt ze opvallend genoeg door gebruik te maken van afvalmaterialen als karton, touw en plastic. De een ziet er bij elkaar gefantaseerde dieren in, de ander associeert de beelden met darmen of andere ingewanden. Een ding is zeker, niets is wat het lijkt!

Maarten vdEynde 150px

Maarten vanden Eynde

  • Maarten vdEynde 790px

Maarten vanden Eynde

Plastic wordt gezien als goedkoop wegwerpmateriaal. Doordat het een van de weinige stoffen is die niet vergaan, zal plastic afval ons echter nog duur komen te staan. Grotendeels komt het in de oceaanstromen terecht, waardoor het uiteindelijk samenkomt in de zogenaamde ‘plastic soep’. Maarten Vanden Eynde stelt zich op als ‘oceaanjutter’ en haalt grote hoeveelheden plastic uit de zee om er koraalriffen van te maken.

Jim Holyoak & Matt Shane @ MAC 2011

Jim Holyoak en Matt Shane

  • Jim Holyoak & Matt Shane @ MAC 2011

Jim Holyoak en Matt Shane

De mens is een beest. Dat kun je concluderen uit de installaties van Jim Holyoak en Matt Shane, waar wanden van vloer tot plafond zijn volgetekend met grijsgeschakeerde landschappelijke taferelen. In eerste instantie lijken de speelse en fantasierijke tekeningen op Chinese muurschilderingen. Als je beter kijkt, valt op dat hij vooral verlaten plekken uitbeeldt en dat de diersoorten die zijn installaties bevolken nooit bestaan hebben, uitgestorven of heel zeldzaam zijn. De mens verdringt niet alleen andere diersoorten van de aarde, maar holt deze langzaam maar zeker uit en werkt daarmee onver- mijdelijk aan zijn eigen uitroeiing.

Hilarius Hofstede 150px

Hilarius Hofstede

  • Hilarius Hofstede 790px

Hilarius Hofstede

Paleo Psycho Pop’, zo beschrijft Hilarius Hofstede zijn werk het liefst. Kunst maakt hij door het samenbrengen van popcultuur, mythologie en natuur. In Into the Wild / Cherchez la truffe doet hij dat door everzwijnkoppen te combi- neren met een motor. Klaar voor het zoeken naar wilde truffels, worden de opgezette zwijnen geholpen door de kracht van de machine.
De wilde natuur is een luxeproduct geworden

Ai Weiwei 150px

Ai Wei Wei

  • Ai Weiwei 790px

Ai Wei Wei

“Te weinig olie voor wereld- bevolking’”, zo kopte een dagblad nog niet zo lang geleden. Maar klopt dat wel? Of verspillen we de olie die tot onze beschikking staat gewoonweg? De Oil Spills van Ai Weiwei refereren aan deze vragen, maar gaan ook verder. De oliev- lekken zijn van porselein gemaakt, China in het Engels. Zo refereert hij direct aan zijn eigen thuisland, een opkomende wereldeconomie die meer en meer afhankelijk zal worden van olie. Een natuurbron die in de komende jaren alleen nog maar schaarser en dus gewilder zal worden. Dit betekent niet alleen dat de prijzen stijgen, maar ook dat bevolkingsgroepen er niet voor zullen terugdeinzen om er niets en niemand ontziende oorlogen over te voeren.

Tea Makipaa 150px

Tea Mäkipäa

  • Tea Makipaa 790px

Tea Mäkipäa

Zou er een toekomst bestaan zonder vervuilend autoverkeer? De overwoekerde auto’s van het Petrol Engine Memorial Park door de Finse kunstenares Tea Mäkipää bieden een blik in deze vermoedelijke utopie. Die romantiek van ronkende motoren, de geur van diesel en het razen over de snelweg, we zullen het nog gaan missen.

Schermafbeelding-2013-04-02

Volledige lijst kunstenaars

  • lijstkunstnaars

Volledige lijst kunstenaars

Edmier, copyright Richard de Bruijn 150px

Keith Edmier

  • 19.2

  • 19.1

  • Edmier, copyright Richard de Bruijn 300px

  • Edmier, copyright Richard de Bruijn 790px

Keith Edmier

Als je de ja natuurlijk tentoonstelling binnenkomt kun je er niet onderuit: reusachtige waterlelies steken de lucht in. Het is Edmier’s Victoria Regia (First Night Bloom, 1988). Victoria Regia is een tweeslachtige plant: de eerste nacht waarop ze bloeit is dat met haar vrouwelijke voortplantingssystemen en de tweede nacht met haar mannelijke voortplantingssystemen. Ja Natuurlijk laat de eerste bloeinacht zien. De Amerikaan Edmier maakt vaker botanisch werk; levensgrote planten vaak met een seksuele en agressieve lading. Het betreft planten tweeslachtig zijn of zeer duidelijk mannelijk zijn of mannelijkheid uitstralen.

Vóór zijn kunstenaarsbestaan werkte Edmier bij een tandarts waar hij orthodontische afgietsels maakte, ook heeft hij in Hollywood gewerkt aan special effects. Bij beide branches heeft hij zijn kennis verworven van de materialen waarmee hij zijn sculpturen maakt; siliconen en andere kunststoffen. Later is hij naar de kunstacademie gegaan waarna hij assistent werd van o.a. Jeff Koons.

De plant-sculpturen van Edmier zijn naar bestaande soorten gemaakt… realistisch en enorm uitvergroot! Dit realisme en de extremiteit zorgt ervoor dat het publiek emotioneel bij het werk wordt betrokken door de herkenning die het werk oproept. het is theatraal en ook een ode aan de ontzagwekkende schoonheid van de natuur. Niet te missen bij Ja Natuurlijk!

Er is ook werk van Edmier te zien in de Hallen www.dehallen.nl

 

Natalie Jeremijenko

Natalie Jeremijenko

  • 7.2

Natalie Jeremijenko

Natalie Jeremijenko woont in New York en is zowel professor als kunstenaar. Ze is bedenkster van de ‘Environmental Health Clinic.’ Dit is een designkliniek die net zo werkt als een gewone medische kliniek, met als groot verschil dat gezondheidsvragen meteen worden gekoppeld aan ecologische en sociale acties. De ‘Environmental Health Clinic’ schrijft geen medicijnen voor maar stuurt je naar huis met een aanbeveling voor een sociaal (kunst)project of een locale milieugroep om zo sociale veranderingen te bevorderen. Natalie Jeremijenko gebruikt hiervoor verschillende innovatieve technieken en creëert een brug tussen mensen, dieren, planten en bacteriën. Een ander project van haar is de ‘Cross(x) Species Adventure Club!’ Hierbij experimenteert ze met voedsel en eetbaarheid. Bij de tentoonstelling van Ja Natuurlijk presenteert Natalie twee ‘cross-species-tafels’ speciaal voor  mensen én vogels! Bekijk haar Ted Talk.

14.1

Superflex

  • 14.2

Superflex

Superflex is een kunstenaarsgroep uit Kopenhagen (Jakob Fenger, Rasmus Nielsen and Bjørnstjerne Christiansen). De groep ziet kunst eerder als gereedschap (middel) dan als doel op zichzelf. Kunstwerken van Superflex kunnen de vorm aannemen van concrete hulpmiddelen of een educatief project. Altijd vanuit een betrokken positie. Wat dit betekent wordt duidelijk met het project ‘The Cockroach Experience’.

Superflex ter inleiding: ‘Altijd maar in ontwikkeling en bezig met nieuwe ontdekkingen en uitvindingen zijn wij mensen een merkwaardig ras. De grootste overlevende soort van onze planeet zijn de kakkerlakken; die overleefden zelfs toen de dinosaurussen uitstierven! Hoe zouden kakkerlakken onze obsessie met bijvoorbeeld snelheid, tijd en brandende dingen ervaren? Om dit te onderzoeken bedacht Superflex ‘The Cock Roach Experience’, ofwel de Kakkerlakkentour. Tijdens deze tour kunje als bezoeker de wereld beleven vanuit het perspectief van een kakkerlak. Jij en de andere kakkerlakken komen met jullie ruimteschip op aarde aan en bekijken met toenemende verbazing het doen en laten van mensen.. Vanuit de ogen van  kakkerlakken zal blijken dat wat wij als mensen doen niet altijd logisch of begrijpelijk is.

Kakkerlakkentour: Bekijk vanuit een ander perspectief de collecties van het Gemeentemuseum en Museon. Hup hup, achter de tourleider aan. De wereld zal daarna nooit meer hetzelfde zijn. Op woensdag, zaterdag en zondag 12.00, 14.00 en 15.00 uur. Minimaal 6 en maximaal 12 deelnemers. Duur: 45 minuten. Kosten: E 4,50 euro (exclusief entree Ja Natuurlijk) Start van de rondleiding is in het Museon. Reserveren via tour@ja-natuurlijk.com

18.1

Fischli en Weiss

  • 18.2 Fischli en Weiss

Fischli en Weiss

Peter Fischli en de vorig jaar overleden David Weiss zijn een bekend Zwitsers kunstenaarsduo. Ja Natuurlijk toont twee absurdistische videofilms, gecombineerd met de serie tekeningen ‘Ordnung und Reinlichkeit’. In ‘der Rechte Weg’ wandelen de kunstenaars als Beer en Rat in een rechte lijn door de Zwitserse natuur. Ze genieten van grootse landschappen en allerlei andere ‘dieren’ maar tonen ook kwalijk, typisch menselijk gedrag.  In ‘Der Geringste Widerstand,’ ook met Rat en Beer, bekritiseren Fischli en Weiss in dezelfde lijn de (kunst)wereld en maatschappij: Rat en Beer zijn van plan veel geld te verdienen met kunst en gaan op scholingsreis. In beide films provoceren ze op een speelse manier het antropocentrische wereldbeeld (de visie waarin de mens centraal staat).

Studio DRIFT, SHYLIGHTS, 2011, courtesy Studio DRIFT

Studio DRIFT

  • Studio DRIFT, SHYLIGHTS, 2011, courtesy Studio DRIFT

    Studio DRIFT, SHYLIGHTS, 2011, courtesy Studio DRIFT

Studio DRIFT

De dansende Shylights van Studio DRIFT doen direct denken aan natuurlijke bewegingen als die van voortbewegende kwallen of ontluikende bloemen. Gek eigenlijk, want hoewel we worden weggevoerd naar andere werelden door de muziek waarop de lampen dansen, is de techniek duidelijk zichtbaar. De Shylights laten ons zien dat natuur en techniek niet altijd aan elkaar tegenovergesteld zijn, maar dat ze elkaar ook kunnen versterken.

Meer informatie over Studio DRIFT vind je hier!

Joep 150px

Atelier van Lieshout

  • Atelier van Lieshout, Boerderij (uit de serie New Tribal Labyrinth), diverse materialen, courtesy Atelier van Lieshout, 2013

    Atelier van Lieshout, Boerderij (uit de serie New Tribal Labyrinth), diverse materialen, courtesy Atelier van Lieshout, 2013

Atelier Van Lieshout

Of zijn ideeën profetieën waren, weten we pas in de verre toekomst. Feit is dat het Joep van Lieshout een radicale verandering van onze geautomatiseerde samenleving aankondigt. Hij voorspelt een nieuwe wereldorde ingedeeld in stammen die teruggrijpen naar landbouw en het belang van rituelen. De nieuwste Boerderij, met extra toevoegingen, die hij voor  Ja Natuurlijk maakte, geeft de sfeer van zijn toekomstbeeld perfect weer. Moet de mens weer samenwerken met dier en land om in zijn dagelijkse behoeften te kunnen voorzien? Sawmill/Cheesemaker 2013 van Atelier Van Lieshout is vanaf 15 maart te zien in de tuin van het Gemeentemuseum.

13.1 Egied

Egied Simons

  • 13.2 Egied

Egied Simons

Egied Simons is een Nederlandse kunstenaar die vaak met levende organismen werkt. Een bijzonder project van hem is Liquid Files, waarbij hij ter plekke organisch materiaal verzamelt voor zijn kunstwerken. Dit kunnen waterplanten en algen uit een sloot zijn, spinrag of stuifmeel. Hij projecteert deze beelden op allerlei plekken zoals een muur, een bushokje of een wc. Via de projecties ontstaan prachtige, bewegende beelden.  

Simons wil met zijn werk vooral verwonderen. De organismen die hij gebruikt en die misschien op eerste gezicht vies lijken, bevatten ook een enorme schoonheid en blijken meer connecties te hebben met de zichtbare wereld dan je zou vermoeden. De kunstenaar maakt speciaal voor de tentoonstelling Ja Natuurlijk nieuw werk. Experimenterend op het grensvlak van natuur en kunst, werkt hij aan een bacteriekweek van een mens-afdruk aangebracht op drie grote ramen. Egied Simons is ook te zien in de Ja Natuurlijk educatie film!

12.1 zeger

Zeger Reyers

  • Zeger Reyers, A Glance Through The Shades (working title), 2013, collection of the artist

    Zeger Reyers, A Glance Through The Shades (working title), 2013, collection of the artist

Zeger Reyers

Bij de kunstwerken van Zeger Reyers worden alle moleculen ingezet. Je kunt zijn kunstwerken zien en horen, maar ook vaak proeven of ruiken. Altijd spelen natuurlijke processen een belangrijke rol. Zoals bijvoorbeeld het project Mosselstoel (2000) waarbij hij een stoel gedurende twee jaar liet begroeien door mosselen en daarna in het museum in een grote pan stoomde en serveerde. Of toen hij een van de zalen in het GEM onder water zette en in dit zwarte water zwarte vissen liet zwemmen (Aqua Boogie, 2004). Als toeschouwer wordt je eigenlijk altijd verrast door de onbevangenheid van zijn projecten en daardoor geprikkeld om vastgeroeste concepten te herwaarderen.

Voor Ja Natuurlijk maakt Zeger Reyers een nieuw werk: A Glance Through the Shades. Voor één van de ramen van het GEM laat hij jaloezieën maken waarop tijdens de tentoonstelling een heel speciaal soort paddenstoelen gaat groeien.

katrollen_Sjaak_Langenberg_115

Sjaak Langenberg

  • katrollen_Sjaak_Langenberg_790

Sjaak Langenberg

Egocentrisme en menscentrisme tieren welig op Facebook en Twitter. Mensen denken dat ze het voor het zeggen hebben, terwijl de rollen regelmatig ook omgedraaid zijn. Zo wist een mug het Taiwanese nieuws stil te leggen door in de keel van de nieuwslezeres naar binnen te vliegen. Een ander mug verraadde een Finse autodief door zich met zijn bloed vol te zuigen. In de gemiddelde mond van een mens zitten meer dan 7 miljard bacteriën. Wordt het niet tijd dat we hen aan het woord laten? Ter promotie van een meer symbiotische relatie tussen mens,
dier en ding nodigde Sjaak Langenberg 16 biologen, filosofen en schrijvers uit om in de huid van een dier of object te kruipen. Elke schrijver bekijkt gedurende twee weken vanuit die ongebruikelijk positie de wereld en plaatst berichten op de Fora & Fauna Facebook- en Twitterpagina. Volg alles hier of op Facebook en Twitter! Of bekijk de schrijversestafette offline in het GEM waar de Twitter en Facebookberichten door fietskettingen kunnen worden aangedreven.

Photo by Benjamin Tillig. Courtesy of Kölner Verkehrsbetriebe and Johann König, Berlin

Tue Greenfort

  • Installation view: Underground station Breslauer Platz, Cologne
Photo by Alwin Lay. Courtesy of Kölner Verkehrsbetriebe and Johann König, Berlin

    Installation view: Underground station Breslauer Platz, Cologne Photo by Alwin Lay. Courtesy of Kölner Verkehrsbetriebe and Johann König, Berlin

Tue Greenfort

Tue Greenfort is kritisch over de ‘greenwashing’ praktijken in het bedrijfsleven en de wetenschap. Hij probeert de bron van de ecologische disbalans aan te pakken en met langetermijnoplossingen te komen. Greenfort baseert zich op het werk van filosofe Donna Haraway; zo heeft hij het Wordly House ingericht. In dit huis waren teksten te lezen van kunstenaars en theoretici die vorm gaven aan het verfrissende idee dat natuur en cultuur wederzijds met elkaar verbonden zijn. Het overheersende onderscheid tussen object en subject werd gerelativeerd en genuanceerd. Het Wordly House was ook onderdeel van dOCUMENTA13.

Een ander project van Greenfort is Neobiota. Hij heeft tropische vogels gevolgd die verblijven in de parken van Keulen. Dit deed hij met moderne surveillance technieken. Op een beeldende manier stelt Greenfort aan de orde wanneer een soort als inheems of als een indringer wordt beschouwd. Tegelijkertijd plaatst hij ook vraagtekens bij de aanwezigheid van de vele bewakingscamera’s.

Sjim Hendrix_Janatuurlijk-(gesleept)_390x390

Sjim Hendrix

  • Sjim Hendrix_Janatuurlijk-(gesleept)

  • Sjim-Hendrix2

Sjim Hendrix

Sjim Hendrix is een kritische kunstenaar, kok en voedselidealist. Voor hem is een groen sausje om de werkelijke problematiek te verdoezelen niet genoeg. De rode draad in zijn kunst is eten en het spanningsveld tussen armoede en decadentie. Armoede betekent voor hem niet alleen het hebben van weinig geld, je kunt ook armoede hebben in smaak. Dit gegeven neemt Hendrix letterlijk, voor Ja Natuurlijk ontwikkelt hij samen met de chefkok van GEMber een speciaal Ja Natuurlijk menu. Voor dit menu maakt hij gastronomische hoogstandjes van datgene wat wij massaal laten liggen. Van varkensoren, miereneieren en halsbandparkiet, tot paardebloem en gecarameliseerde velletjes van melk.

Minerva Cuevas, 2013, collection of the artist

Minerva Cuevas

  • Minerva Cuevas, 2013, collection of the artist

    Minerva Cuevas, 2013, collection of the artist

Minerva Cuevas

Minerva Cuevas is een Mexicaanse kunstenares. Haar werk is politiek geëngageerd en koppelt vragen rondom sociale en ecologische rechtvaardigheid. Voor Ja natuurlijk gaat Minerva een project maken dat een vervolg is van een onderzoek dat ze deed in Zweden. Tijdens een residentie in Lund werd het postsysteem geprivatiseerd. Minerva was onaangenaam verrast dat daarmee ook alle postbussen en postkantoren visueel uit het straatbeeld verdwenen. Het ‘uitsterven’ van een publieke dienst als de post koppelde zij aan het uitsterven van diersoorten. Voor Ja Natuurlijk zal zij dit onderzoek verder uitdiepen en aanpassen aan de Nederlandse situatie.

Marjetica-The-Commons_390x390

Marjetica Potrč / OOZE

  • Marjetica-The-Commons

Marjetica Potrč / Ooze

In de projecten van de Sloveense kunstenares Marjetica Potrč zijn cultuur en natuur als vanzelfsprekend met elkaar verbonden. Zij onderzoekt, vaak in samen werking met buurtbewoners en andere belanghebbenden, wat een gedeelde leefcultuur inhoudt. Met haar werk probeert Potrč praktische oplossingen te verzinnen voor lokale en vaak complexe problemen rondom leven en wonen. Het gaat hierbij om vragen over zelfredzaamheid en eigendom, en de betrokkenheid van lokale gemeenschappen.

Haar project voor Ja Natuurlijk heet ‘The Commons’ en vindt plaats in een stukje duinbos achter het GEM. Samen met Ooze Architecten creëert ze een houten platform dat gedurende de manifestatie een belangrijke ontmoetingsplek is. Aan de hand van gedeelde interesses van de buurtbewoners wordt een agenda samengesteld van discussies, gesprekken en workshops. Hoewel het belangrijkste doel is dat de buurtbewoners elkaar leren kennen, is het platform van ‘The Commons’ ook bedoeld voor andere interessante activiteiten. Sjim Hendrix zal met zijn ‘Küche der Armen’ een speciaal menu naar Ja Natuurlijk brengen, het wordt een verzamelplek voor de vele vrijwilligers die betrokken zijn bij Ja Natuurlijk en het een startpunt voor bepaalde rondleidingen.

The Commons is een initiatief van Marjetica Potrc and Ooze (Eva Pfannes and Sylvain Hartenberg) in samenwerking met curator Theo Tegelaers (TAAK), Henriette Waal and Christiaan Bakker (Sandberg Instituut/Master Vacant NL), en met hulp van Lucia Babina en Sven van Asten in het kader van de kunstmanifestatie Ja Natuurlijk (16 maart – 18 augustus 2013)

9.1

Heath Bunting

  • Heath Bunting, The Status Project, 2004-2014 floor mapping, variable dimensions,
collection of the artist

    Heath Bunting, The Status Project, 2004-2014 floor mapping, variable dimensions, collection of the artist

Heath Bunting

Heath Bunting (Verenigd Koninkrijk) is een mediakunstenaar met een hackers achtergrond. Bunting wil bestaande systemen democratischer maken. Een bekend project van hem is BorderXing Guide, dit is een website waar hij vastlegt hoe hij op eigenzinnige wijze landsgrenzen oversteekt, zonder de tussenkomst van de douane en immigratiedienst. Ludiek is dat je om volledige toegang te krijgen tot de gids op de website, je eerst zelf dient af te reizen naar de opgegeven plaats.
Voor Ja Natuurlijk gaat Bunting ook iets bijzonders doen. Bunting is bezig met het Status Project en zal dit project verder ontwikkelen voor de Ja Natuurlijk tentoonstelling.

Wat houdt dit project in? Het gaat om het in kaart brengen van de systemen waarin de mens zich bevindt en aan de hand waarvan zijn identiteit wordt gevormd. Ook zal Bunting zelf ‘natural persons’ opbouwen en in workshops uitleggen hoe je zelf nieuwe identiteiten kunt bouwen. Dit is Het Identity Bureau. Spannend allemaal.

2012 Architecten, Chairway to Heaven, Arc en Rève, Bordeaux, 2009. 200 wooden chairs, courtesy of 2012 Architecten

Superuse Studios

  • 2012 Architecten, Chairway to Heaven, Arc en Rève, Bordeaux, 2009. 200 wooden chairs, courtesy of 2012 Architecten

    2012 Architecten, Chairway to Heaven, Arc en Rève, Bordeaux, 2009. 200 wooden chairs, courtesy of 2012 Architecten

Superuse Studios

Sinds 1997 onderzoekt Superuse Studios de stad als ecosysteem. De architecten hebben een bijzondere invalshoek met Recyclicity en Superuse als doel. Superuse Studios zien het ontwerpproces als een cyclus, en maken ontwerpen die de impact op het milieu verkleinen. Zo doen ze veel onderzoek naar meer efficiënte manieren van hergebruik: geen recycling, maar Superuse. En met hun ‘clyclifiers’ proberen ze ‘kortsluitingen’ te maken in bijvoorbeeld energie- en materiaalstromen. Zo kunnen in- en uitvoerstromen optimaler worden benut: iets dat zij Recyclicity noemen.

Ja Natuurlijk heeft Superuse Studios gevraagd om de overgangen tussen binnen- en buitenruimten van het GEM, het Fotomuseum, en de tuinen en vijver te ontwerpen. De architecten beginnen het proces met het maken van een ‘oogstkaart’ van de Haagse regio. Deze kaart zal de verschillende stromen van bouwmaterialen in de omgeving van het Gemeentemuseum in beeld brengen en is beschikbaar voor alle Ja Natuurlijk kunstenaars. Klik hier voor informatie over de architecten.